Hout voor paardenafrastering en manege

Waar het bij een paardenafrastering op aankomt

Paarden zijn vluchtdieren. Een afrastering moet daarom goed zichtbaar en stabiel zijn en zou zo weinig mogelijk vermijdbare blessureplekken moeten hebben. Bijzondere aandacht verdienen scherpe kanten, uitstekende onderdelen, ongeschikte tussenruimten en beschadigde hekelementen.

Voor vaste houten hekken worden goed zichtbare dwarsverbindingen gebruikt. Daarbij moeten palen, regels, bevestigingen en poorten altijd als één samenhangend heksysteem worden bekeken. De houtsoorten die daarvoor in aanmerking komen, staan gebundeld in de categorie Hekwerk & hekpalen.

Ook de keuze van andere hekmaterialen is belangrijk. Het DLG-Merkblatt 476 noemt prikkeldraad, knoopgaas, blanke metaaldraden, vrijliggende spiralen aan poortgrepen en poortveren in strijd met de dierenwelzijnseisen voor paarden.

Meer informatie: DLG-Merkblatt 476 – Zaunbau in der Pferdehaltung

Welke hekhoogte is gebruikelijk?

Voor buitenhekken noemt de DLG als richtwaarde een hekhoogte van minstens ongeveer 0,75 × de schofthoogte. Bij stabiele hekken worden afhankelijk van de paardenbezetting hoogtes van ongeveer 1,20 tot 1,60 m genoemd. Voor springpaarden en hengsten noemt de DLG minstens 1,60 m.

Ook de plaatsing van de dwarsverbindingen hoort bij het plannen van het hek. Voor de eerste dwarsafscheiding noemt de DLG als richtwaarde ongeveer 40 tot 70 cm boven de grond. Bij veulens, kleine pony’s en koudbloeden kan een overeenkomstig aangepaste uitvoering nodig zijn.

De genoemde waarden zijn oriëntatiewaarden. De werkelijk benodigde hekhoogte en uitvoering richt zich onder meer naar de gehouden paarden, het gebruik van het terrein, de locatie en mogelijke risicoplekken.

Palen en regels voor de paardenafrastering

Bij een vast houten hek vormen de palen het basisgeraamte. Horizontale regels of andere dwarsverbindingen maken het hek voor de paarden duidelijk zichtbaar en verbinden de afzonderlijke hekvelden.

Voor zulke houtconstructies bieden wij onder meer lariks hekpalen en lariks hekregels aan. Onze lariks hekregels zijn bijvoorbeeld geschaafd met waterafschuining of halfrond geschaafd verkrijgbaar. De beschikbare afmetingen en uitvoeringen vindt u op de betreffende productpagina’s.

Welke doorsneden, veldlengtes en paalafstanden nodig zijn, hangt af van de betreffende constructie. Vooral hoek-, eind- en poortpalen worden zwaarder belast dan palen op rechte hektrajecten. Wat in de grond gaat, staat in de categorie Palen & posten.

Bij eiken en robinia palen moet in de paardenomgeving bovendien in acht worden genomen dat de DLG rond- of kloofhout van eiken en robinia uitdrukkelijk zonder bast en cambium noemt vanwege het vergiftigingsgevaar. Onbehandeld hout moet daarom niet in het algemeen alleen vanwege het ontbreken van verduurzaming als onschadelijk voor paarden worden aangeduid.

Hoe diep zulke palen worden geplaatst en waar het daarbij op aankomt, behandelt het artikel Robinia palen plaatsen: inbouwdiepte, afstanden en typische fouten. Een globale bepaling van de hoeveelheden maakt de weidecalculator mogelijk.

Controle en onderhoud

Ook een stabiel uitgevoerde paardenafrastering moet regelmatig worden gecontroleerd en onderhouden. Daarbij moet vooral worden gelet op beschadigde dwarsverbindingen, losse palen, defecte poorten, uitstekende onderdelen en andere mogelijke blessureplekken.

De DLG noemt voor de houderijomgeving inclusief de hekken een minstens dagelijkse controle. Bij weidegang moeten daarbij de goede staat van het hek en van de weide worden gecontroleerd. Bij geëlektrificeerde hekken hoort daar bovendien de controle van de werking van de installatie bij.

Voor welke verdere gebieden wij hekhout leveren, staat in het overzicht van de Toepassingen.

Basisinformatie over het houden van paarden: Leitlinien zur Beurteilung von Pferdehaltungen unter Tierschutzgesichtspunkten

Opmerking

De gegevens op deze pagina dienen voor de algemene oriëntatie en vervangen geen individuele planning of controle van een paardenafrastering. De eisen kunnen variëren afhankelijk van paardenbezetting, houderijvorm, gebruik, terrein, locatie en heksysteem. Voor de concrete uitvoering moeten de telkens geldende eisen en de betreffende vakregels en richtlijnen in acht worden genomen.